AD arma, Cives! nobile fortium
Sanguen Scytharum! quȇis dedit Occidens
Devictus immortale nomen,
Regnaque postgenitis beata.
Nunc, nunc avitam tollere gloriam
ln astra, suadet tempus; amor iubet
(O libera Te Gente dignus!)
Principis, et Patriae; fidesque,
Pro qua cohortes viderat Hungaras
Sol dimicantes aequoris aridum
Rubentis ad littus, Sionis
Et iuga, sparsa cruore nostro.
Non Marte victus saepius Austrio
Regnator Albis belliger imminet;
Saevusve Byzanti
*[Az ékezet utólag „î”-re javítva.]
tyrannus,
Terribilis domitorve Chinae.
At nunc Erinnys, qua mare, qua patent
Terrae, scelestam dira facem quatit,
Funditque flammas: en! ut igne
Ardet uterque polus tremendo!
Qualis Vesevus, gloria montium,
Dulci, per annos innumerabiles,
Uber Falerno, regnat inter
Fructiferas placidusque stirpes,
Ditum
*[Az ékezet utólag „û”-ra javítva.]
corona splendidus urbium;
Villis beatis atque casis frequens,
Clarus benigno deûm favore,
Nomine et Herculeo superbus.
Sed quis tumultus,
*[Utólag a vessző kérdőjelre javítva.]
quis subitus fragor
*[Utólag kérdőjel betoldva a sor végére.]
Hic? Atra
*En, a<Hic? A>tra [Az „En” sor előtti, az „a” sor fölötti, utólagos javítás.]
nubes sulphureo occupat
Coelum vapore; aureus
*[Az ékezet utólag „û”-ra javítva, ceruzával.]
et ipse
Sol pavet, emoriturque mundo.
Immane venti, pontus et infremunt;
Succussa crebris contremit ictibus
Tellus; hiat mons, et profundis
Fulmina mille ruit cavernis.
Ignita vastant undique flumina
Agros, et urbes. Cuncta tegit cinis. –
*[A gondolatjel utólag lehúzva.]
Pax rupta quum est interna, tantas
Turbida dant elementa clades !
Sic Gens avitis incluta laudibus,
Et pacis et belli artibus aemula
Romaeque Graiorumque, nulli
In Superos pietate cedens,
Amore regem dum colit et fide,
Moresque, rectum servat et ordinem,
Beata! Sed turpi inquinata
Luxurie, ac vitiis peresa
Coecis, furorem concipit, et suis
Lymphata primum visceribus manus
Infert cruentas; civium mox
Caedibus, et patriae rapinis
Satur, quietis vim parat exteris,
Et bella. Stultas pectore spes alit;
Demensque cunctis iam
*[Az „i” utólag „j”-re javítva.]
ruinas,
Funus et imperiis minatur.
Polluta primum foedera Belgium,
Rhenique potor, pacis amans, gemit.
Accurrit adflictis vocatus,
Iustaque cingitur arma Caesar.
Adest amica Caesareis ope
Virtutis heres Prussia martiae;
Fulgensque centum principum aulis
Adglomerat socias phalanges
Teuto; Britannusque, Oceano potens;
Divesque Iberus, damna dolentius
Fraterna plorans; lentus irae
Praecipitatque moras Batavus;
Et Sardus, antehac arbiter alpium,
Et fida nostri Parthenopes domus.
Non ante visae stant in armis
Innumerae Sociûm catervae.
Quot, quanta late,
*[A vessző után utólag az „at” szócska a két szó közé szorítva.]
quam fera praelia?
Quam dira strages? Exitium pavet
Europa praesens; proxima
*[Az ékezet utólag „â”-ra javítva.]
Orbis
Attonitus trepidat ruinâ!
*[Az ékezet utólag „â”-ra javítva.]
Fractis repulsus viribus, insolens
Procumbit hostis: nec refugo salus
Velis, nec est muris; manusque
Foedere iuncta sacro triumphat.
Sed heu bonarum quam cito mentium
Nexus malignis solvitur artibus!
Hunc livor, illum spes avarae,
Coecus amorve sui, pavorque
Seiungit: et res deseritur bona!
Post mille pugnas, milleque funera,
En (turpe!) maiestatis ultor
Magnanimus, generisque vindex
Humani, arenâ
*[Az ékezet utólag „â”-ra javítva, ceruzával.]
solus ab omnibus
Stat iam relictâ!
*[Az ékezet utólag „â”-ra javítva, ceruzával.]
Nec trepidat tamen,
Mutatve mentem: sed minacem
Firmior a gregibus retundit
Procellam amatis, consilio, manu.
Altis locatus fulmina ceu Iovis
Conductor in tectis, remotas
Ad foveas sine fraude torquens.
Fortuna, forti nisibus improbis
Parata vinci, jam
*[Az „i” utólag „j”-re javítva.]
meritis favet;
Amica virtuti, vicesque
Hostibus aequa refert superbas.
Iam caede campi, jam
*[Az „i” utólag „j”-re javítva, ceruzával.]
juga
*[Az „i” utólag „j”-re javítva, ceruzával.]
Franconum
Horrent cruenta: funditur undique
Hostis; nec audax fidit armis,
Sed pavido rapitur volatu
Amens. Fugacem Carolus ocyor
Adurget Euris, Austriadum decus
Perenne! victuris in aevum
Dinumeratque dies triumphis.
At singula alto, quae superent adhuc
Pericla, volvens pectore, cogitat
Maiora, funestisque finem
Ponere iam meditans duellis
Caesar, Suos sic fatur ad Hungaros:
„Gens magna! maior laudibus! o mihi
Dilecta summe! insigne Nostri
Robur et imperii, decusque!
Virtute nunc, nunc consiliis opus
Vestris: lacertos tanta pericula
Vestrosque poscunt: Vester et Rex,
Et Patria ingeminant, Salutem
Servate Nostram! Nomine dignior
Res nulla Vestro: vincere funditus
Hostem, atque pacem reddere Orbi,
Hic labor, hic superest triumphus.”–
*[A gondolatjel utólag lehúzva.]
Mox clamor ingens personat aëra;
Et vindicandum sanguine Principem
Vitâque, jurat
*[Az „i” utólag „j”-re javítva, ceruzával.]
purpuratus
Pontificum procerumque coetus;
Utrumque jurat
*[Az „i” utólag „j”-re javítva, ceruzával.]
Danubii latus,
Ambo et Tybisci littora; et Hungarae
Quae regna iunguntur Coronae.–
*[A gondolatjel utólag lehúzva.]
Sunt rata vota polo: sonat vox
Profecta celso grandis ab aethere:
„FRANCISCE! Nostrae jam
*[Az „i” utólag „j”-re javítva.]
unica spes domus!
Virtute, fortes, inque Regem
Hungarus aequat avos amore; et,
Quae sola quondam Gens Aviae mihi
Servavit armis Austriadum vetus,
Invicta nunc Justo
*[Az „I” utólag „J”-re javítva, ceruzával.]
Pioque
Adseret imperium Nepoti!”–
*[A gondolatjel utólag lehúzva.]
Par ardor omnes corripit Ordines;
Est una cunctis tessera Patribus:
Rex, Lexque, Libertas, Corona,
Relligioque vocant: ad arma!
*[Az utolsó két sor idézőjelbe foglalva, utólagos, ceruzás javítás.]